Wachten voelt vaak als zorgvuldigheid. Nog even meer informatie. Nog een extra check. Nog wat tijd om de context scherper te krijgen. Zeker nu onderwerpen als AI, compliance en technologische afhankelijkheden tegelijk spelen, voelt wachten als het veilige midden.

Maar wachten is geen neutrale houding. Het is een keuze met kosten.

Wat in veel organisaties zichtbaar wordt, is dat strategische thema’s niet vastlopen op inhoud, maar op besluitvorming. De vragen zijn scherp, de zorgen terecht, maar het besluit blijft uit. Ondertussen gaat het werk door. Teams bouwen verder, prioriteiten verschuiven en aannames sluipen het systeem in. Zonder dat iemand dat expliciet zo bedoeld heeft.

Cost of Delay klinkt abstract, maar laat zich eenvoudig uitleggen. Het is alles wat ongemerkt verdwijnt zolang een besluit uitblijft. Momentum dat afneemt. Focus die versnippert. Teamenergie die wegvloeit in herstelwerk in plaats van vooruitgang. En steeds vaker ook ruimte rondom compliance: wat vandaag nog uitstel lijkt, wordt morgen tijdsdruk.

Dat zie je bij AI-initiatieven, productkeuzes en investeringsbeslissingen. Door te wachten wordt het risico niet kleiner, maar verschoven. Naar een moment waarop er minder ruimte is om bij te sturen. De kosten zitten niet alleen in geld, maar in wendbaarheid en geloofwaardigheid.

Juist daarom helpt het om wachten zichtbaar te maken als strategische kostenpost. Niet in spreadsheets, maar in gesprekken. Door niet alleen te vragen wat kost dit als we het doen, maar vooral wat kost het als we het niet doen. In tijd, in energie, in opties die langzaam verdwijnen.

Organisaties die dit expliciet bespreken, zien dat besluitvorming verandert. Niet alles wordt versneld, maar keuzes worden bewuster. Soms wordt besloten om te wachten, maar dan met open ogen, met ownership en met een helder beeld van de consequenties.

Misschien is dat wel de kern van strategisch leiderschap in deze fase. Niet proberen elke onzekerheid weg te nemen, maar erkennen dat uitstel zelf een prijs heeft. En dat niet kiezen vaak duurder is dan een imperfecte, maar bewuste keuze.